Συντροφιά μου

Σαν μια ηλιαχτίδα στο παράθυρο

μοιάζουν καμιά φορά οι στιγμές

χαϊδεύουν τη σκέψη για το αύριο

αποδιώχνουν τις σκιές

*

Στο πρόσωπό σου το ζεστό χαμμόγελο

στα χείλη σου η ανάγκη μου γι’ αγάπη

στα μάτια σου ο κόσμος ολάκερος

στα χέρια σου το τρυφερό άγγιγμά σου

*

Μιλούν στην καρδιά σαν προσευχή

φέρνουν τον ήλιο, σταματούν τη βροχή

ο ουρανός γεμίζει μ’ αστέρια ξανά

κι αυτά τραγουδάνε στα σκοτεινά

*

Μα ποιός ουρανός, ποιός ήλιος, ποιό φεγγάρι

κανένας δε φωτίζει τόσο την ψυχή

όσο της ζεστής φωνής σου ο γλυκός ψίθυρος

που λέει τ’ όνομά μου

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: